sebepsiz yere elimden düşmedi bardak
kalbime girmedi amansiz bir sancı
fasulye kiriyordum akşam yemeği için
sen can cekisirken kaldırımin köşesinde
kanından gölet olmuş yol
ben hissetmedim sevdiğim
böyle gidemezsin benden
bir Allah'a ısmarladık bile demeden
uyandırsin beni biri bu kabusdan
ben yaşayamam sevgilim
senin solumadigin havada ben nefes alamam
seni karanlığa boğan dünyada
gün ışığı haram bana
daha birlikte dolduracak çok sayfamız var
tut ellerimi bırakma
illa gitmek istiyorsan götür benide
yanına bir çukur daha kazsinlar
ayiramasin ölüm bile
kenetlenmis parmaklarımizi
©gökçekız
G