Hayat öyle bir noktaya getirir ki insanı,
Karşılıklı sevgiye inancı kalmaz,
Hayat öyle bir üzüntüye koyar ki insanı,
Değeceğine düşündüğü insanlara güveni kalmaz,
Böyledir işte hayat,
Sen kıymet bilen bir insan olarak düşünürsün,
En sonunda yine sen üzülürsün,
Böyledir işte hayat,
Sen inanıp toz pembe hayaller kurarsın,
Hayat ise gerçekleri suratına vurur,
Yine de umut etmek istersin,
Bu sefer umutların incinir,
Her tecrübende yıkılırsın yere,
Her düşüşünde ayağa kalkmak istersin,
Hayat böyledir işte,
Sen ayağa kalkarken,
Önüne taşı koyuverir,
Ve yine yıkılırsın,
Yine kalkmak istersin,
Sonra yine düşersin,
Böyledir işte hayat,
Senin ruh yaşını her geçen gün daha da arttırır,
Her ölüşünde,
Yeniden canlanırsın,
Öldüm der durursun ,
Yine de yaşayan bir ölü olursun,
Bu dünyadan pek bir beklentim kalmadı,
Yalnız doğmadım elbette,
Fakat yalnız öleceğim,
İnsanlardan sevgi dilendikçe,
Ben her seferinde yıkılacağım,
Böyledir işte hayat,
Yaşama sevincini elden alır,
Öyle bir noktaya getirir ki zaman,
Her ölümü düşündüğün zaman,
İçine bir rahatlama gelir o an,
Böyledir işte hayat...
G