uyandık ve utandık
izmirli soğuk akşamlardan
bir gülün gül incesi dokumasıyla
peşinden geceye doğru sürüklenen sigara dumanlarımız
dalmıştık toz pembesine rüyalarında
muhabbet koyusundayken mayası tutmamış yalnızlık
bahçesinde kırılganlıklara su verilirken
şifası ellerindeydi veda gecesinin
bir masal derken ürpertileriyle
senin perilerinin zaman yolculuğuydu
hangi engellere takılan kuyruklu yıldızdı bu
benim ülkemden senin masallarına doğru
bulunmaz bir saklambaç bu
yanılmaz bir doğruyken sen ve ben
yine kaydı unutkanlıkların bulunmayışı
selam söyle dedik yol olmuşken yılgınlıklarımız yılkılarla yıllara doğru
bozkırlardan yeşil denizlere...
©cahitçe
C