Kirpiklerim den akarken
Yağmur tutunurum sana sen de bana
şemsiye olursun...
Kış gelmeden daha ne bu kasvet, hüzün
Hepimiz üşüyoruz..Yokluyorum nabzını
ölçüyorum ritmini, nefes alıyor musun diye..
kendimden hariç her nefes bir cansa eğer;
Senin canın da tazedir benim için...
önemlisin hem gülmeye de hakkın var dı
sonuna kadar. Zaten son bahar yeterince
buhranlı..
🍁🍁
Acının saatini biliyor alarm
çalarken duraklıyorsun...
Yüreğinin akıyor çatısı ıslanıyor zemini.
damla damla zaman akıyordu.
bıraktıklarına diz çöküyorsun..
harabeye dönen bir resim daha..
Ne gidebiliyor sun ne kalabiliyor sun
ortada bir yelsin rüzgâra teslim
Rüzgar nereye sen oraya
sürüklenirsin yolun düz mu çamurlu mu
diye sormadan kirpiklerin de ıslanır
mevsimler gelip geçerken.
🍁🍁
Sana tek diyeceğim? odur ki
rüzgarlara teslim yaprakların da
bir sonları var di bu hayatta hiç
kıpırdamadan da durmazdı.
O yüzden dönme yüzünü
mavi ile yeşilin bir renk olduğunu
düşün bir yerde biri gök te havalanır...
renk saçar bazen hüzünlüdür bulutları da
etrafında,siyah ile beyaza bürünürdu
Yarım kalanlara rağmen...
Yeni hikayeler yazar, yazılır okunmasa da
olurdu..
🍁🍁
Gel başlayalım yazmaya
tamamlayalım sonunu hayal de olsa
dolduralım mürekkebi bittikçe...
nereden bulacağız dersen eğer
Zordur maviyi bulmak tabi ama!..
Siyah olsun varsın mürekkebin
ikimizin kalemi bu sonuçta ikimiz için...
©ebrulimsi_
E