Yoruldum artık kendi benliğini yitirmiş insanlardan
Hayatımı yazmam gerekiyor yeni baştan
Kime sorup da anlatsam ki derdimi
Boş beleş cevap verecek birkaç serseri
İnsan kalmadı bu devirde bana inan
Dön bakalım geriye var mı arkandan bakan
Her ağızdan çıkan söz yalan dolan
Gıcıklık değil mi yaşama inat yaşaman
Sahte suratlardan sıkılmadin mı söyle
Bu kararsızlıklar da ne böyle
Yetmedi mi sanılan ezikliğin üç beş kişiye
Dur diyemedin mi kalbinden ileriyi görünce
Acemiydim zamanında toydum
Ne gereksiz bir kovboydum
Gözyaşlarımi sakladım gülüşlerimin ardına
Senin de hesabını göreceğim zirvalama
Yaparım adamına göre muamele
Seni de alırım nezarete
Egosu olanı seven sevene
Sakin ol da bırakma beni dengine
Her yılan öldürmez sokarak
Gazozuna ilaç katarak
Çıkacaksın bataklıktan batarak
Hadi ikile de görelim gidi seni karabatak
Dünya güzel insanlar hırslı
Hayattan benim tek farkım
Bıraktım ölümün ucunda hırsı
Yaşayacağım anımi bu devirde kim kaldı
Uyuyunca geçer sandık acılar uyandık alıştık
Kimin için böyle kopyalandik
Mutluluk bile üzüntüye muhtaç
Birilerine vurur hayat sopa kırbaç
Bastığın çimlerin dahi hesabı sorulacak
Bu neyin kafası seni ne yaşatacak
Mutluluğun kapısını aralamislar
Sen varsın diye evde yoklar
Her şey güzeldi oysa
Kim bozdu kim mahvetti bir çıkar uğruna
İstersen hazirlatirim sana koğuş
Sen ancak git bardak tokuş
Fisfisla milleti kendi oyununa uydur
Elbette bunun da bir sonu vardır yalanını durdur
Makasla dilini kulaklarını doldur
Sana özel sözüm var yerine koydur
Ölüme alıştım ben öldürüyorum herkesi
Kafamda yer kalmadı tapu ister misin
Para gibi harcıyorlar beni
Haketmediler mi
Hakettiler valla
Kimin günahına giren çıkan varsa
Azrail bekliyor hâli hazırda
Güle güle demeye geldim boş zamanımda
Unutmam hiçbir şeyi
Affetmem de kimseyi
Gülerek kaybettiler beni
Gözyaşı dökerek kazanamazlar bu denli!
K