doluyor yüregimde taşmiyor
kendi derdimde boguluyorum
dilim derdime tecrüban olmuyor
bir sızı var içimde jilet kesiği gibi
sızim sızim sızliyor
bağrımda kara taşlar ısındi
bu yangın kül edicek beni
anlatamıyorum kemiriyor bu dert beni
sağlam duruyorum da
içten içe cürüttu beni
neye üflesem yanar
saza dokunsam kopar
bu dert yedi bitirdi beni
lokman hekim gelsede bulsa
bu derdin dermanıni
kara sevdamidir ince hastalikmidir
bana kan kusturan
yoksa yare olan hasret mi
dağlara yüklesem su omuzlarimda ki yükleri
dağ taşinmayaz bu dert yedi bitirdi beni
©gökçekız
G