Bir sen yağarsın çölüme!
Bir seninle gelir bahar;
Şu buz kesmiş gönlüme!
Demişti şair evveli aşkı devrinde..
Durun açmayın söndürün ışıkları;
Karanlığa mahkûm edildi,
Bu devrin aşıkları!
Gökte aydınlanmış güneş varken,
Kırdılar benim uçurtmamı!
Oyunla başlamıştı ilk kırılmalar,
Oyuncak edildi sonra kalpler,
Gecikti o kervan ufukta gölgesi yok
Kum fırtınasında gitti sevdalar!
Ardında ayak izi yok!
Günü birlik aşk hikayelerinin,
Reklamı çok seyri yok....
Tükendi nice umutlar nice gönüller,
Gözlerde akacak damla gözyaşı yok
Bakmakla yetindi gözler!
Sevmekten kaçındı hisler!
Nefesler daraldı aşk'ın adı yalandı!
Niye yüreklerde derin sevdalar karardı
sevgiyle yeşeren çiçekler
ilgisiz kaldı, sevgisiz kaldı,
Soldu sarardı!
Karanlığa mahkûm edildi!
Bu devrin aşıkları...
©şahin6634
Ş