Bu devrin insanı değilim ben. Bıktım çirkinliklerden.
Yüzsüzlerden, riyakarlardan, çıkarcılardan, utanmazlardan, insan sıfatlı hin-san lardan bıkdım usandım.
Ne yöne çevirsem yüzümü bir çirkinlik görüyorum,
kokușmușluğun, çürümüșlüğün kokularını alıyorum
buram buram.
Sahte sevgilerin, yalancı sevgililerin suluetleri her yerde artık.
Verilen sözlere, edilen yeminlere ihanetler
havalar da uçușuyor adeta.
Saygısızlıklar, akrep misali akrabalar, kem gõzler dedikodular, asılsız iftiralar
hangisini sayayım ki daha.
Haksızlıklar, hırsızlıklar, ișe yaramaz makamcılar, serseri mekancılar.
Hepsi almıș bașını gidiyor adeta vahši kurt
sürüleri gibi.
Hani eskiler derdi ya, ayaklar baș, bașlar ayak olacak diye, iș de bu devir tam da bunu anlatıyor.
İki üç kuruș için, onurunu gururunu satanlar,
Süslü, șașalı kısacık ömür için insanlığını unutunlar, bir avuç dolar için kișiliksiz kalanlar,
yazık acıyorum gerçekden halinize.
İș de bu yüzden, bu yüzsüzler, binbir maskeliler yüzünden, bu devrin insanı değilim ben...
Yazan : Dağhanbey
Tarih : 03.08.2019 13.00
©dağhanbey
D