Tütün sardım.
İçinde paramparça olmuş kalbimin sürpüntüleri var.
Ateşine adak verdim hayallerimi.
Duman dolu ciğerlerimin her odası dargın dünyaya.
Küçücük odam kabir bugün bana.
Ay; imam, yıldızlar; cemaat.
Hep bir elden gömmekteler umutlarımı.
Gece, düşlerimin yasından siyahtır.
Bulutlar, zavallı hayatıma ağlar.
Menekşeler soluyor gençliğimle beraber.
Gölgelere, gözlerimin derinlerine defnediyorum.
Bilmiyorum hangi mevsimde kaldı göz yaşlarım.
Hatırlayamıyorum.
En son ne zaman ısındı avuç içlerim.
Ne zaman kurdum son hayalimi.
Tanıyamıyorum, anımsayamıyorum ayak izlerimi.
Dargınlığımla susturuyorum kuşların seslerini.
İçimde cesetlerin nefeslerini hissediyorum.
Tütünümü, gözlerimden damlayan nurla söndürüyorum.
Ömrümü şarabıma meze ediyorum.
Rüyalarımda yaşatıyorum kalbime gömdüğüm heveslerimi.
Sırf bu yüzden uykudan nefret ediyorum.
Bu gece, reddediyorum ölmeyi.
©bilaloruç
G