artık beklemiyorum seni zişan
yaşamak bu ise
al bu yaşamı benden
hem tertemizdir
kirletilmemiş gökyüzüne bakar
hiçdeğilse resmiyette de senin olsun
zaten varım yoğum senin
kelime Cumhuriyetinin mahkemesinden azat ettiler beni
ben artık kelimelerle uğraşamıyorum
gücümün tükendiği noktadır bu gece
ve ben artık bu gece ölüyorum
ölmek gibi bir bilinmezlik içinde
nasılda gafilce sevmişim seni
affet beni zişan
yaşamak varken bu faşist ülkede kol kola
beklemenin bedelini ödüyorum şimdi
herşeye geç kaldığım gibi
sanada geç kalınmışlık hisleri içindeyim
belki geç kaldım senin limanına gelen o gemiye
oysa ben gözyaşlarımla oluşan nice denizleri aşmıştım da sevmiştim seni
affet beni sevgili zişan
kapından ayrılmanın vaktidir bu gece
benim ölme vaktimdir
S.ylmz
ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm
ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm...
R