Bu gecede yanlızım omzuma aldım çeketi
Attım kendimi gecenin kucağına
Yürüyorum nereye gittiğimden habersizce
Sahil kenarında bir bankta oturdum
Önce denize baktım öyle dalgaları varki
Oda gecelerde öfkesini kusuyor sanki
Kolay değil tabiki hergün banklarda onlarca insan
Gözyaşları içinde döküyorlar denize karşı içlerini
Bunu duyan deniz kalırmı sessiz
Birde ay ve yıldızlara kaydı gözlerim
Ne güzel parıldıyorlar gök yüzünden
Onlar bir arada ışıl ışıl bense yanlız
Karanlık gecede çıkış yolu arıyorum
Öyleki dertlerin yükü ağır
İçimi kemiriyor düşüncelerim
Özür dilerim deniz bu gecede dalgalarin
Benim derdimden vuracak kıyıya öfkeyle
Anlatıcak kimsem kalmadı sana geldim bende
Biliyorum dinlersin beni sessizce
Sonra ardı sıra dalgalarinla vurursun kıyıya
Gelsem sarılsam sana
Sonsuz uykuya dalsam kucağında
Sarılır mısın sıkıca yoksa benide mi vurursun kiyaya
Al beni yanına sakla beni sularında
Vurma kıyıya kimseler bulmasın beni bir daha
Ben öldükten sonra aglasalar da ne fayda
Bilmediler değerimi hiç bir zaman bu dünyada
Buz gibi sularında sonsuzluk olsun yeni dünyam
Çok sert vurdun bu sefer kıyıya
Anladım gelme diyorsun bana
Kusura bakma üzdüm seni derdimle
Tamam gidiyorum işte sarılma bana
Ama her gece gelirsem yanına dinlesen yeter bana
Gecenin karanlığında gidiyorum yine yanlızlığıma
©sevdalıkız
S