Bir gece vakti hasretin yine çaldı kapımı,
O gece de düşünmekten uykum kaçtı.
Zaten kaç senedir uyku düzenim karışık.
Çoğu kez dağılıp senle toparlandım.
Camdan soğuk bir rüzgar esti bu gece,
Adın çınladı kulaklarıma sessizce.
Gel; içimden sök , bıraktığın acı tatlı duyguları,
Rüyamda görmeyeyim bari,
Gülen gözlerinin ona nasıl baktığını.
Benim yüzümden gülüşleri çalıp,
Gülümsemeyi yüzüme taktığım bir maske yaptın.
Binlerce kez sen döküldün gözlerimden.
Çoğu kez Senle dağıldım fakat senle toparlanamadım.
Bilirsin bir gece başımı yasladigim, yastığımı.
Şimdi başkasının kollarında ,Herşeyi yarım bıraktın.
Biliyorum zaten hep onunlaydın
Benim canımdan can alıp onun canına kattin
Neyse işte dedim ya her şeyde sen vardın.
Gözlerin sokaklarima aydinlık
Karanlığımın isigiydi.
Yine de seni sevmek ancak bu kadar güzel anlatilirdi
Bunca yıllın ardından
Beklemiyorum artık sevmeni
İçimde Ne hatrin kaldı ne de gram sevgin
Git artık uzun bir süre gözükme gözüme
Bu iklime yabancısın artık geri dönme
işte seni andım bugünde
Seni yazmaktan ellerim ağırdı yine
bu satırlara yine sığmadı nefretim
Aynı Biz gibi;
Cümlemin Noktası bile bu hikaye de yarım kaldı.
Bu ayrılık bize hiç yakışık almadı.
Seni yazdığım kalem bile satırları ağlattı.
Bakma öyle gözüme
bugün sen için hiç ağlamadım.
Giderken kanlı bıraktığın gözlerim
Bu sefer sen için akmadı.
Yine de içimde bir sızı var gülüm.
Bir yanım nefretle tutusurken,
Bir yanım seni anladı.
Seni anladikca da daha çok yanıldı.
Bende bırakıp gidiyorum bu şehri, gülüm.
Sen yokken çünkü çok ıssız kaldı.
Binlerce limana demir attım fakat seni bulamadım.
Seni bulduysam da bir müddet taniyamadim.
Ölüp bittigim gözlerin artık yabanciydi
Sen gibi yalancı olup , beni tekrar yanılttı.
Üzgünüm gülüm senin için yazacak sözüm kalmadı.
Sana öfke dolu olsamda, içimde hala varsın.
Gülüşün; gökyüzünün aydınlığı,
Gözlerin ; denizin maviliğinde ,
Yemyeşil bahçeler de çiçekler açsın,
hoşçakal gülüm, bu hikaye sarmadı.
©night1
B