Bir anda içime giren meçhul acı olmazsa yaşarmıyım bilmem..
Alıştım acıyla yaşamayı.
Ama senin olmayışına alışamadım bir türlü...
Vicdanımın en orta yeri acıyor umursamasızca,
Olsun...
Artık yaşamayı biliyorum.
Sensizlik canımı yaksa da, varlığın canımı daha çok acıtıyordu.
Bu hüzün dünden...
Hayatın zalimliği var üzerimde,
Zamanın üzerimden zalimce geçmesi gibi.
Çok özledim yüreğini,
Bu hüzün dünden...
Hiçliğe boş bakan gözlerim var,
Eğer gözlerime baksaydı kelebek ömrü kadar,
Hayatımı okurdu, boş bakan gözlerimden.
Ama, bakmazdı hiç gözlerime...
©sebi_yelda
©ruhsuzbiri
R