Her pencerede sigara tutan yürekler.
Gönülden alınan bir nefes.
Dertlerin de peşine takılacağı sanılan,
İçten gönderdikleri saklı bir duman.
Dünyanın da bu gitmez dediğimiz acıları.
Zamana bıraktığımız kanayan yaraları.
Derdi veren dermanıda verir elbet.
Ey gönül! Biraz daha sabret.
Ömründe daha bulamayacaksın bir eşini.
Gitti, dönemeyecek belki.
Hangi aşığa sorarsan sor.
Beklemekten hiç vazgeçer mi?
Bu kadar dert bir gönle nasıl sığar?
İçim yanar, yüreğim kanar da,
Gönlümün tümünü ona ayırmışken,
Bu kadar hüzün bir gönlü nasıl boğar?
©msvurgun
M