Tüm masallarda iyi niyeti ve saflığıyla anılan prensesler,
Ya zannettiğimiz kadar iyi niyetli değillerse,
Bir varmış bir yokmuşların size yanlış anlatıldığı bir dünya varmış.
Evet bir cadı varmış lakin kötülüğü yokmuş.
Ormanda kendi halinde yaşayan bir kızmış sadece.
Beyaz atlı prensin cadıya aşık olacağı kimin aklına gelir ki.
Veya bir prensesin cadıya kin güdeceği...
Cadı elmayı bulsa önce kendi aç karnını doyurmaz mı sence?
Kralın koskoca sarayında yiyecek elma kalmamış mıydı yoksa?
Bir cadıyı sarı saçlı,beyaz tenli,ince belli hatta ve hatta gamzeli kimse hayâl etmemiştir belki de.
Veya bir prensesi sarayda ne bulduysa yiyip kilo üstüne kilo eklemiş olarak.
Ya prenses öpülmek için uyuma numarası yaptıysa,
Prensesi cadı değilde, cadıyı prenses tuzağa düşürdüyse.
Hep neden prensesler masum ve güzeller.
Veya masalın sonunda neden hep cadıyı üzerler.
Ben artık en güzel masalların en kötü karakteriyim,
Belki bu sayede o güzel cadıya kavuşabilirim.
Ve bu masalı artık cadı kazandı.
©salasta
S