Bir eş güdüm,bir ortaklık,bir kadim
Bulamadım yandı gönül sor bunu?
Göremedim sende candan bir hadim
Bu sözümü al sağ yana koy bunu.
Yörep viran acın taze
Bir mevsimin kaldı yaza
Yüzün somurt,sesin kıza
Ne ise çeker bu ozan.
Hep, zil sesi korna çıngırak gibi
Duyulan seslerden en büyük debi
Ters döndü bu dünya göründü dibi
Hissedince yürek, dedim hoy bunu.
Aşağısı yukarısı
İnsanın tutmaz yarısı
Yaşanan neyin darısı?
Elbet duyacak bu ozan.
Sıralı sıralı bina bulvarı
Hangi amaç geçti korku duvarı
Kaptırmışsa insan elden yuları
Adı değişsede çeker oy bunu.
Şimdi, sırra kadem tutar
Diz döndükçe cana batar
Kader mi bu katar katar?
Anlatır size bu ozan.
Sarılmadı acı geçti kaç gece
Aydınlık gündüzler çocukça hece
Eksende doğru yol devrildi bence
Zamanla söylersin içten "vay" bunu.
Düşe kalka konu komşu
Kayıtsız giden çok, şu şu
Bakanı kör değil şaşı
Süzerek baktı bu ozan.
"En büyük facia",öylemi dünya?
Yedi nokta beşle rekormuş güya!
Birde altı vurup artçılar veya
Kahramanmaraş'la Hatay say bunu.
Evvelinden iliminden
Jeoloji biliminden
Türkiye'nin on ilinden
İçini yaktı bu ozan.
Şimdi devlet yorgun,insanı dargın
Ve hükümet planı olmadı sargın
Coğrafyamız kırgın, iklimi kargın
Derde ocak kurup bize kay bunu.
Sevda çeken yürek bizde
Endişe var hepimizde
Aşk mayası içimizde
Halkın dilidir bu ozan.
Bir yol başlamadı hayal kurarak
Cadde bulvar sokak, evleri bırak
Koca kenti arkamızda koyarak
Sıcak anlamlarla yaşa duy bunu.
Dünü bu günü yarını
Unutma insan varını
Yürünecek kulvarını
İlk adım atar bu ozan.
Kusurlar hatalar günlere dahil
Yetkin çok var ama, yöneten cahil
Ehil bu Vatan'ın ozanı ehil
Hamit Tunç kendine etmiş huy bunu.
Bolu Mengen, toprak Mengen
Ne gelirse artık senden
Hesap sorulacak dünden
Aklına yazdı bu ozan.
©hamit
H