Mecnun olmak ,
Bir şehre, bir Kerimeye
Bir davaya devrime..
Pansuman gibi gelir bu şehir bana,
İlk başta acıtır, sızlatır.
Unutulanı hatırlatır..
Ama kulağımdan çıkmaz validemin deyimi;
Acıtıyorsa iyileştiriyordur haddizatında.
Bazense bı kibrit çöpü gibi bu şehir bana
Evvelinde ısıtır, aydınlatır..
Ha bı yere düştümü yakar ortalığı
Denizi söndüremez alev alev içini
Kavrulur kavrulur yanar yüreğim gibi
Aslında alkol gibidir bu şehir;
Kimisi içer ayyaş olur,
Kimisi sürer yarasına merhem olur..
Lakin sevmemek mümkün değildir bu şehri
Nasıl aşık olmazsınki sahiline, sokaklarına
Bize göre anılarına , meşin yuvarlağına..
Bir antikacı dükkânınıdır bu şehir
Herkes için farklı bı yeri değerli..
M