yorgun beden asi yürek
yaşamı sorgulamam gerek
var nazarımda ters giden
birşey kader diyip geçmek
bu şehir artık dar geliyor
her gün zindan ve boğuyor
çıkılmaz dört duvar içinde
geceler mi ah hep kanıyor
çaldırır misâli şu bulutlar
geleceği olmayan yarınlar
bir tebessüm saklı yüzlere
gülmez artık dert yanarlar
içim içimi yakan kor yangın'ı
ruhum sanki bedenimde çıktı
sarar geceler ne bir telaş'ta
bilinmez olur acıtan yalnız'ğı
anlatsam korkuları vuruyor
zaman sanki ileriye gidiyor
ve ben hayata dönük olarak
yaşamam kalanda zorlaşıyor
C