Bir kelimeye nasıl ki anlam yüklediler,
ümidi tükettiler...
Soğuk bu şehir,
Hep soğuktu zaten...
Binlerce güvercin,
Kanatlarından yaralı,
İnsanlar ise kalbinden...
Bir terazi koyulmuş ortaya,
Mutluluk ve hüzün eşitmiş meğer...
Küçük bir çocuk sokak ortasında,
Yapayanlız ve ümitsiz...
Sanki,sessizliğe dökmüş hüzünlerini
konuşmuyor gözleri...
Bu şehir,
Beyaz bir acı içinde,
Güneşsiz gündüz içinde,
Kelebekler de var
Ölü halde...
İnsanlar hayaller kuruyor
Kabuslar içinde...
Bu şehir de herkes yaşıyor,
Ölü bir halde...
Ç