Hüzün dolu bu şehir,gökyüzü hep gri,
Harabe evler var bu şehir de,üşüyen çocuklar,
Terkedilmiş masum kalpler,uykusuz geçen geceler var
Hep bir kasvet içinde insanlar,bu şehirde hüzün var.
Kimsesizlerle dolu bu şehir,annesiz kalan,öksüz kalanlarla dolu,
Parklarda sabahlayan,evsiz kalan,aç duranlarda dolu,
Bir yetimin çığlığı sokakları inletiyor,kapler suskun,
Umutlar solup gitmiş,yalnızlık dibe vurmuş,bu şehirde hüzün var.
Sessizliğinde boğulanlar var,bazen de sesini duyuramayanlar,
Gökkuşağı küskün ve kırılmış,güneşten bir haber,
Çicek kokardı bu şehrin sokakları,artık sadece hüzün kokuyor,
Bazen umutlar,bazen insanlar ölüyor,bu şehirde hüzün var.
Zorluklar narin kalpleri yıldırmış,pes edilmiş artık,
Bu şehir farklı,dünyadan ayrı gibi sanki,
Hüzünle bezenmiş sokakları var bu şehrin,
Eskimiş parklarla dolu,bu şehirde hüzün var
©özcann
Ö