Güneş doğana kadar, durmadan havladılar.
Yoryan, döşek yatanlar, onları hiç duymadı.
Benim gibi Geceyi, uykusuz ağla dılar.
Bu Şehrin Köpekleri, bu gece uyumadı.
Köpekler hiç durmadan, uludu bütün Gece.
Bende soğuk Gecede, Sabaha dek ağladım.
Çok Gece bana uğrar, bir çekilmez işkence.
Çok Gece bu Şehirde, uykusuz Sabahladım.
hazni çetin
©haznicetin
H