İnsan aşık olunca bir şeyler yazmak ister...
Bense şiirlere dökerim şu kalbimde açan binlerce çiçeği...
Ama artık yazamıyorum...
Ne hislerimi ne de şuracıkta, şu kalbimde solan binlerce çiçeği...
Çünkü öyle öldürmüşüm ki seni kalbimde,
Bu son delirmişliğim olacak...
Satırlara sığmayan o kara sevdam
Artık bana harf yazdırmıyor...
Eskiden seni sana anlatırdım,
Ama şimdi bir cümlem yok hakkında yazacak...
Evet bende sende biten şeyler var başlamayacak...
Ne bir kez daha yorulacağım
Ne bir kez daha çıldıracağım...
Öyle soldum ki bir gül gibi
Ne de bir daha açağım...
Evet, çünkü bu son delirmişliğim olacak...
Bir nefes gibi çektiğim kokunu,
Artık bir zehir gibi soluyorum...
Ellerimin parmaklarının arasında olmayışına artık alışıyorum,
Çünkü aramızda dağlar,denizler var...
Aramızda anlaşamayacağımız uçurumlar var...
Merak etme adını duyduğumda ne artık çıldıracağım,
Ne yorulacağım,
Öyle soldum ki bir gül gibi
Ne de bir daha açacağım..
Çünkü bu son delirmişliğim olacak...
©büşras.
B