Yaşamak bu mu diyorum sadece
acı çekmek mi susuyorum gece
olunca karanlık çöküyor ve ben
korkuyorum yalnızlıktan bezmiş
bir insan olarak ön yargılarımdan
kurtulmak istiyorum düşüncem
yer edinir aklıma ince inceden ah!
anlam veremediğim neden öylece
kin kusuyorum sağa sola mesela
duvarlar üzerime geliyor bir boş
mezar içine gömdüğüm kalbim
yeni maceralara hazır değil daha
yorgunum bir günahkâr kadar ah!
çekerim derin ve içten bir nefesle
belki birgün kalkacak inanıyorum
şu üzerimden kara bulutlar bu ki
böyle sürer gider olmasın zaman
yağmur başlar içimi hüzün kaplar
geçmişin tozlu sayfaları dolar ah!
içime kokusu bile acı veriyor cana
ben kimim ne için bu dünyada yım
niye hep terkedilen ben oluyorum
aşk ın anlamı acı şarap kadehi ve
dökülen her damla yaş boğulurum
tükenmez kalemle yazılmış kader
alnımın orta yerinde bir çizgi oysa
damarımda dolaşan kırmızı kan ki
sokak ortasında savunmasız üşür
çocuk onlardan ne farkım var sen
yoksun yarım kalan bir hikâye olur
gitmeler olmazsa ayrılık denli hep
kim için içilir o zaman kadehler ki
bir hiç uğruna değil herhalde ha!
sevincim yarım mutluluk uzak ta
diyorum gidenler döner mi geriye?
Ağlıyorum sessiz sessizce geceler
bitmez aşkta sevda da bu ihanetler
yorgun kalbimde solmuş çiçek gibi
artık çok geç ah! söyle ne fark eder
bu sana yazdığım ki son mektubum
eline geçer mi bilemem artık yokum
yaşamak ölmekten daha zor güzelim
gecem çöker yalnızlık başlar suskunum
sen gittin ya aldın benimle birlikte tüm
sevinçleri mi!
her zaman aklıma yer ettiğim sensin
seni çok seviyorum hala bunu bilesin
ben ki kalan eriyorum gün geçtikçe yâ
halden anlamaz hatrımı sormaz birisin
olsun ben seni severek öleceğim canım
boş kalınca üşüyor benim bu sol yanım
elveda güzellik sevdiğinle mutlu ol daim
ben seni hep öbür taraftan ah bakacağım
©cihan.
C