Ruhumun derin acıları mıydı beni yoran?
Hiç bir insana, benliğimi anlatamadım.
Senin kalbinin kuşlarıydı ellerimde solan.
Peşinden koştuklarımı yakalayamadım.
Ben acılar içinde boğuşan bir insanım,
Bu yüzden sessizim, bu yüzden kimsesiz.
Martı acı geçirip, acıyla başlayan nisanım
Hep güvendiklerimi kaybettim sebepsiz.
Yaşamak çırpınmaktan farksız artık.
Kırılganlığıma inat hala ayaktayım.
Hikayem de yazdıklarım ve ben kaldık.
Beni kimsesiz bıraktığın sokaktayım.
Umutlar teker teker azalmaya başladı.
Ama tüm olan biteni kenara attım,
Dost dediğim şeytanlar güvenimi taşladı.
Bir fırtınaydım, kor alevi yaktım.
©ggurkann
G