Hüznünü boynuma astığından beridir kaderin,
Boynum eğik boynum ağır yaralı,
Vebali senin!
Hangi Kaf Dağı masalı ile
Avuttun benim gönlümü,
Bilir misin ben hiç masal dinlemedim. Ondandır bu kadar gerçek bilmelerim... Kimyam yok,
Beni çözmeye çalışma artık!
En kör düğümle düğümlendi sözcüklerim. Hani çay gibi,
Hani bekleyen ekmek gibi,
Hani soğuyan yemek gibi,
Hani hani ve yani...
Kaç kere açılmaz bantlar çektim dilime, Hecelerime perhiz verdim.
Üşenmedim,
Üşüdüm de örtmedim yüreğimi,
Şimdi ben;
Hasatı gelmiş buğday başağı,
Sarardım.
Artık toprakla olmaz işim.
Hadi gel topla beni,
Parçalansın geçmişim...!
©zümrdanka_
Z