Bugün uyandım yeni güne
Yeni bir hayat yeni umutlar yaşamak için değil aynı monotonluğu stabil bir şekilde
Çaresizce tüketmek zorunda olduğum için
Bugün çevirdim kafamı
Bakmaya değer olacak nesnelere
Hep aynı yerde kaldı gözlerim
Hiçliğin ve boşluğun anlamlandırması
Zor anlamına
Bugün dinledim
Bugün zamanın delik deşik eden sesini dinledim çürüttü her duyumu
Geçmişin cenderesinde kaldı geleceğim
İçiçe geçen zamanlar delirtti beni
Bugün kapadım gözlerimi
Karanlıktan başka bir şey görmeyeceğimi
Çok iyi bildiğim halde
Ama yine de her kapayışımda bu küf kokan
Dünyadan uzaklaşma umudunu kaybetmedim belki de kaybetmeyişimin tek
Nedeni dünyanın beni ezen yabancılığıdır
Bugün oturdum tam merkezine dünyanın
Ahmet Erhan oldum
Dünyanın göbek bağı çürürken
Oturdum ölümü düşündüm yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken
©tigin
T