Bugün günlerden yine sen...
Penceremden giren rüzgarda bir parça sen varsın...
Saçlarımı okşuyor ellerin...
Ayrılığın dehşetiyle büyüyor gözlerim...
Taze kır çiçekleriyle geldim kapına...
Sessizlik kaplıyor yüreğimi...
Kim inandırabilir ki beni sensizliğe...?
Hangi mantık kabul eder yokluğunu...?
Tarihin silmeye gücü yeter mi gülüşünü...
Yaptığın fedakârlıklar genzimi yakarken...,
Kapındayım yine...
Yine senin için duaya kalkıyor ellerim..
Gözyaşlarım;
kalbimin dipsiz kuyularından sızarken,
Ben o kuyudan aşşağı atıyorum kendimi..
Ve bir bir sulanıyor en sevdiğin çiçekler...
~~~
©vavelyali
V