Parça parça şuan,
Üstüne bulutlardan daha fazla yaş akıttığım resimlerin,
Sokaklarıma ayrılık yağmurları akıtır,
Elvedasıyla hoş gelen suskun mevsimlerin.
İsmine yazdığım şiirleri sırtlayan,
Masamın üzerinde vedasını süsleyen bir roman,
Sayfalarında bir kere mutluluğa rastlamadım,
Ve bendim yine o cümlelerde kaybolan.
Sebepsiz arbedelerimizdi,
Vuslatı erteleyen duraklarda mahvolan,
Aşkın hisleriydi o yalnız mezara talip,
Gönlümde son gidişindi hâlâ sağ olan.
Topraklar bugün daha da yalnızlık kokuyor,
Filizlenen onca insanın aşkı.
Güvensizlikten kayıp,
Geçiyor saatlerim ölüm günümü sayıp.
Biliyorum sen de bekliyorsun,
Vaadettiğin sensizlik, zaten kefenimdi.
Bir de üstüne güzel çiçekler ekliyorsun,
Fakat tek uğradığım o sevgi bahçeleri zaten benim cennetimdi.
Şimdi gökkuşağını gözlerine de benzetmiyorum,
Ağlamaklı vakitlerime misafir olmadın,
Artık ruhumun elvedasına kadar da beklemiyorum,
Son yazdığım satırlarıma "gel" çağrısını eklemiyorum.
Çaresizliğin son raddesindeyim,
Terkedip gittiğin sokaklarımın,
Yalnızlığımı yüzüme vuran harabesindeyim,
Sen dönmemenin peşinde,
Ben aşkı yalana bile razı edip, riyaların bahanesindeyim.
Evet belki de bu son satır,
Belki de devamı yarına ertelenen,
Küçük bir kahır.
Bilemem ya,
Bu mektubu hangi gönül kuşun alır?
Bir sonra ki yankıma dek mutlu kal,
Merhabayla başlattığın bu savaşta bugünde hoşçakal.
©ggurkann
G