Beş karış suratla yalnızlığa aşık atmaktan yorgunum,
İçimde ki hisleri kağıda vuran dalga gibiyim fakat durgunum,
Belki tebessüm verebilsem yeşerir hatıralar,
Matemin en büyük dostu olmuşken bu aralar,
Sesimi kimsenin duymaması tek derdim, işte bu zor durum.
Onca sene ardından hala karanlığa mahkum bu gördüklerim,
Pişmanlık taşımaktan bitap düşmüş yazılan ayrılık dolu dörtlüklerim.
Kalbim ağlasada o çiçeklerin gözyaşlarıma ihtiyacı var,
Sesim çıkmasa da zaten sükûnete hazır dört duvar.
Ve içinden geleni anlatırken kaçmaya çalışır hislerimden böldüklerim.
Ruhum bedenle cenge girse yokluğun zaferi izlenir bir köşe de,
Arkasından duacıyım hayallerim genç yaşta habersizce ölse de.
Her dakika lehime işlerken, bıraksın akrep yelkovanı.
İster cennetine kavuşsam bile unutamam burda ki buhranı,
Her gün yeni doğan güneşe selam iletirim vakti gelince sönse de.
©ggurkann
G