Güneş sensin ay sensin gökteki yıldız sensin
Hiç kimseye değişmem sen herkesten güzelsin
Duymuyorsun gönlümde ki dinmeyen feryadı
Bir gün olur sende böyle ölesiye seversin
Bir gün olur sende acılar içinde hasret çekersin
Bir gün olur sende feryat edersin
Öyle candan sevildin ki bu senin hakkın
Göğsüne gururdan madalya takın
Bir soran olursa utanma sakın
Bu benim aşığım deyipte göster
Bu benim sevdamdan öldü bende toprak attım diyip göster
Şu genç ömrümün taze çağında
Seni nerden gördüm görmez olsaydım
Daha önce sevda tatmamış gönül bağımdan
Sana günlerce süren şiirler yazdım yazmaz olsaydım
Dün yardım etmek isterdin bak bugün caydın
Böyle mi yapardın beni düşünmüş olsaydın
İnan ki ben sana tapardım benim olsaydın
Sen beni ağlatırsın seni nerden sevdim sevmez olsaydım
Yüreğimde yara var durmadan kanar
İnsan olan insana böyle mi yapar?
İnsan olan kendisine bağlanan kişiye yalvarttırır mı?
İnsan olan kendisini sevene böyle mi yapar?
Seni sevdim seveli bir gün gülmedim
Ama senden bıkıp başkasına gönül vermedim
Şimdi ben sensizlik ve aşkınla yanarım
Tüm bunlara rağmen yine seni bekler ve severim
Belki ileride bir gün beni hatırlayınca
Sevgi bilmeyen yüreğin burkulur gözlerin dolar
Sende kapılınca benim gibi bir vefasıza
Baharı görmeden gençliğin solar
Boynumu büktün bükeli umutlarımı yıktın yıkalı
Geri dönüpte gör halimi perişan oldum
İstemem seninde boynun bükülsün
Bütün mutluluklar gönlüne dolsun
©sadk09
S