S

BUNA RAĞMEN

Açtım müziği son ses,
Ağladım hıçkıra hıçkıra.
Kırılan kalbimi çatırtılarıyla,
Kaldım başbaşa..
Bilirsin korkarım karanlıktan,
Ama senin yokluğunda karanlığa sarıldım ben,
Ve o karanlık gecede bu şiir döküldü dilimden kalemime,
Belki derdimi anlatmaya yetmez ama hüzünlendirir insanı,
Belki okurken için acır belki de ağalarsım kim bilir .!
Dayanamadım yokluğuna haklısın güçsüzdü bedenim,
Ama buna rağmen seni sevmeye devam edeceğim.
©sumeyra_