Daha kaç kere canım acicak...
Daha kaç satır buna eşlik edecek,kaç kalem tükenecek .
Işte şimdi yine yalnızlığı çağırmışım baş ucuma....
Hani bazen konuşmak,anlatmak,içini dökmek istersin..
Ama artık tedirginim,emin değilim..
Anlatmak ve susmak arasında gidip geliyorum çoğu zaman.
Evet kendime göre ruhum örselenmiş bedenim yara almış.
Duygusal biriyim ve kabul ediyorum ki ölümüne birikti zihnimde ve kalbimde bir çok şey...
Bunca yük taşıyamaz oldu ruhum...
Hiçbir zaman hissettiklerimi tam anlamıyla anlatamıyacağım,
Anlatsam bile anlaşılmıyacağımı bildiğimden,susmayı tercih ediyorum.
Hatta içimde birikenleri kendime bile anlatamıyorum,cümlelerimi toparlsyamıyorum.
Bir şeyler yolunda değil biliyorum..
Fakat herşey yolundaymış gibi davranıyorum tüm gücümle..
©esinnoktar
E