Buruk bir aşk hikayesi bu...!
Umutsuzlukların gölgesinde karanlığa mahkum sanki.Her yanı,hüznün en derin matemi ile dolu.Aşk güneşinden yoksun umutlarla sarılı yürek çıkmazı,bulutlar ardında
gökyüzü kara zindan.Biz yüreğimizde ki hırçın prangalara inat sevdanın vuslatına bırakmışız uçan kuşların kanatlarında aşkı.Aşılamaz yollar var önümüzde, dokunamayacağımız kadar ıssız;engilere emanet sevdamız. Bugünlerde aşkı çığlık çığlığa yaşayamadan güneşi doğuşundan batışına uğurladık umutsuz.Neydi bu aşk denen girdabın belirsiz çizgisi...Görüşmek zor, ayrı düşmek zor.Sevmek sevilebilmek,
ne kadar mümkün sence?
ne kadar olası bu düş?
Vuslata haykıran yüreklerimiz nerde?
sen-ve-ben
bir gün? kavusur muyuz? dersin ömrümüzün sonbaharında....Savaşçı Şair
T