Yine keyfim yok,teselli ararım şiirde.
Sen yoksan kimse de yok bu şehirde.
Sokaklar kokuna,endamına hasret.
Duygularım bile ölü,edemem nefret.
Siyah saçlarını da alıp gittin öyle mi?
Nerede kaldı o halde sadakat söylemi.
Hani ağzından çıkan her söz yemindi.
Kalbim sana sığınmaya nasıl da emindi.
Ruhumu da aldın benden giderken.
Oysa ölmek için değil miydi erken?
Bahçemde çiçekler kaldılar yetim.
Dedim ya yine de sana yok nefretim.
Çaldıklarını bana göndersen ne çıkar.
Kalbimi giderken o bıraktıkların yakar.
Aklımda hala canlıyken bunca yaşanan.
Unutmaya kâfi gelir mi geçecek zaman?
Ah gözlerine beni hapseden Serab'ım!
İçimde yangınlar var dinmez ıstırabım.
Son nefes derler ya unutur muyum seni?
Dudaklarından konan o doyulmaz buseni.
©ibn-ulvakt
M