Hayat bir nehir gibidir alır sevdiklerini, vaveyla sessiz bir ölüm haberidir!
Gözlerin bulut olur gözyaşların katre, büyümek için gönlünün dehlizlerinde ki özlem çiçekleri yağmura gebedir...
Bana kalan pürsevdalı olduğum bir yâr birde o yârdan kalan yaralarla yetişen zehirli ölüm çiçekleridir.
Gidişinle yıkıldı gönül bağım, yürek otağımda duygularım ocak olur tütense özlemlerimdir...
Kaç buse-i veda'lar büyüttüm saklımda, her veda da bir öpücük bıraktım ardımda.
Ruhum revan oldu kalemime doldu, kelâmlarım döküldü mevsimlerden sonbaharı yaşadım kuytularımda !
izdiham olur; göçebe ırmağın yanı başında işleyen zamana eşlik eden duygularımda.
Sıra sıra dağların ardında binbir umutlar yetiştiririm, batıdan güneş olur doğarım yarınlarımda...
Hasrete sarmaşık veda'dan gurbet ellere düştüm sevgi gizemlerinin hatrıyla kaç prangalar eskittim,nükteli hayallerden sızıyorsun gönlüme!
Bülbül oldum gönül biçare, aşkından düşsemde çöllere ömrümce kondum gonca gülüme.
Kavak yelleri esen gönlümün hoyratlığı meftun, deniz üstü olur köpürür duygularım, pervasız enginliğini örüntü ederim ömrüme.
Kalfası olduğum sevdanın nadasa makamında doğan rafine düşlerim fidan olur söğüt gölgeme...
©
P