S

Butimar

Seni geceden bile kıskanırım uyuma!
Hatta garezim var dokunduğun yastığa,içtiğin suya
Gece gökte baktığın aya
Dinlediğin her şiire şarkıya
Bu gece de gozbebeklerimi uyutmadim
Yüreğim sana cehhennem güneş yanimda donuk kalir
Rotam gözleri dilim de onu adi
gidiyorum koşar adım
Her adım da sana yaklaştım ben ne yorulması
Gözlerim gözlerine değdiginde korumasız
Sen ki her dara düştüğümde aklıma gelen duasın
Zor olmuyor okuması
Oyle ki güneş gittiginde sen doğarsın
istesen beni bir kasık suda boğarsın
çünkü gönlüm bi sana korumasiz
Sen aldığım oksijenin kaynağı doğam'sın
Birak ellerini boynuma dolansın
Sen mutluluğum hüznüm gözlerime dolansın
Sen ki börtü böceğim kelebeğim
Bir günlük de olsa gönlüme konansin
Şuan ben değil parmaklarım yazıyor sana
Ben zaten zemheri gördüm sende yaz'ım olsana
Bu yazdıklarım değil,
Cenneti yansitan gözleri var asıl o sanat
Ben şiiri yazmıyorum şiir beni yazıyor
Aklım seni görünce kaçıyor yerinden
Ve ben ansızın  evsiz kalıyorum
Sonra her duyduğum şiirde seni arıyorum
Kalemim sağlam çünkü gözlerin mana
Ben seni gördüğüm ilk anda anladim ki
Kalbim sarhoşun teki artik kolay kolay
Ayakta duramaz yalpalar anca  soluna sağına
Adeta kaleme yön veriyorsun
Gözlerinle cenneti gösteriyorsun
Bir yandan ölümü güzel kılıp
bir yandan ölme diyorsun
Sen bu denizlerin sahibi piri
Ben bu siirlerde şairin biri
Sen bu denizlerin piri reisi
Adımı birtek sen söyleyince ismim değişir
Ben satır arasinda aşkı arayan dervişin biri
Aski ararken sana gelmişim gibi
Ayaklarımın alti hâlâ toz içinde
Sen bu tozu alıp başımdan serpmişin gibi