Kader bizi seninle erken yaşta ,
Gençlik baharında ,
Tertemiz yürek ve bedenlerde ,
Önce İzmir Menteş'te ,
Sonra kutlu yuva Harbiyede tanıştırdı .
Meşakkatliydin, çetindin .
Bazen dayanılmaz oldun .
Ama seninle öğrendik ,
Seninle büyüdük .
Seninle hayallerimizi inşa ettik .
Derken seni bizden öyle ayırdılar ki ,
Tarihte yok dengi ...
En azından sevdamız
TARİHE GEÇTİ ...
En büyük hayalimiz ,
Şanlı şehitlerimizin yanı ,
Rütbelerin şahı şehitlik makamı ..
Peki kim için şehit olacaktık ?
Rıza-ı İlahiye ;
Milletimizin canı, malı, ırzını müdafaa edip ,
Kanla alınan bu vatan topraklarını , Koruyarak ulaşmaktı, niyetimiz .
Ama ne oldu ?
Yavaş yavaş anlatayım .
Kulaklarınızı açın sindire sindire dinleyin .
Bu millet :
Biz katledilirken ,
Bizim hayallerimiz yağmalanırken,
SESSİZ KALDI .
Hayatlarımız param parça edilirken
SADECE İZLEDİ.
Hapse atıldık
VARDIR BİRŞEY DEDİ .
Tertemiz bu çocuklar
Ne suçu işlemiş demedi
SUÇSUZSA ÇIKAR DEDİ .
Çıktık neden bu çocuklar bir sürü
Eziyet ve mağduriyete mahkum edildi
Layık görüldü demedi .
Neler çektiğimizi bilmedi .. :(
SUÇSUZLARMIŞ İŞTE ÇIKTILAR DEDİ .
Ama hiçbir şey değişmedi .
Çamurun izi kaldı, suçlamak kolaylaştı .
Ama bizim niyetimiz halis ,
Şahidimiz Yüce Rabbimizdi ..
Herkes terk etse bile O terk etmedi bizi .
Biz de layık olabilmek için ,
Kazanabilmek için rızasını ,
Küsmedik kimseye !
Vatan sağolsun dedik !
Eğer biz yokken düzelecekse ,
Zalimlerin bu kahpe düzeni ,
Bir Harbiyeli değil ;
Bin Harbiyeli feda olsun !
Vatan Sağolsun ...
©hamuşcuk
H