Büyüdük
Azaldı meraklarımız
Gülüşlerimiz.
Yarınlara sakladığımız umutlarımız oldu
Büyüdük…
Zaman dedikleri şey bu olsa gerek,
Geçmeyecek
Bitmeyecek gibi harcanan bir aldatmaca.
Büyüdük
Adına “Acı” deyip sakladıklarımız
Şimdi yüzümüzde tebessüm oluveriyor…
Kaybedilen zaman,
gözümüzde büyüdükçe büyüyor
Büyüdük
Evet…!
Ve artık yalandan tüm sevdalarımız
Delice çarpmıyor kalbimiz
Dizlerimiz titremiyor sevdiklerimizi görünce…
Bulutlar akıl almaz şekiller kazanmıyor
gözlerimize değince.
…
Küçükken gökyüzünü deniz sanırdım
Yağmurlar denizindi.
Tüm yağmurlar üstüme yağsın isterdim…
Çocuk kalbim delice sevinirdi.
Şimdi ise her yağmur damlasından kaçıyorum
Büyüdüm ve sinüzitli baharlar yaşıyorum.
Çocukken çok sevdiğim
Kızıl bahçıvan elbisem vardı.
Kim bilir nerde şimdi?
…
Hangi sobada kül oldu şimdi
Saklamaya korktuğum aşk mektupları?
Ya gökkuşağı legalarım
Nasıl sevindirdim onları…
Büyüdük
Ve anladım ki çok gereksiz bir istekmiş
BÜYÜMEK…
Neyine heveslendi şu aciz bedenim
Çocuk olmak oysa ne güzelmiş
acı yok dert yok zamanla yarış yok
Şimdi çocukluk zamanima yarış olsa
koşarak zamana sarılırdım geçmesin
diye bir saniyesi bile geçmesin
Anladım ki büyümek gereksiz mış
Evet .....
Zaman geçti büyüdük
Büyüdükçe bir şeyler öğrendik
Öğrendikçe üzüldük
Üzüldükçe yandık
Ve yandıkça alıştık
Yüreğimizi emanet
Ettiklerimizi de gördük
Eşi dostu da akrabayı da
Her birinden bir şeyler öğrendik işte
Herkes yüreğini koydu ortaya
Kimi mertçe kimi kalleşçe
Artıları eksileri işte
Herkes cekildikten sonra
Elde kalan yalnızlık oldu
Büyüdük evet çok büyüdük
mry.....
©hayatttt
H