Öyle çok yorulmuşum ki
farkında bile olmadan
yalnızlık öyle çok dolmuş ki içime
henüz küçüktüm, ama bilirim
ne acı içinde inler aglardım
gözlerim kırmızı uyanırdım
anne, baba sevgisi dolmazdı içime
bir umut bekler dururdum
öyle çok büyümüşüm ki
şu hayatın güzelliklerinden çok
kötülüklerini gördügüm kesin
nerede çare, nerede derman...
Banu Begjanova
B