Annen uyumaz artık seninle çok ağlasan da
Öpünce geçmez acılar bir yaştan sonra
Uyanıyorsun her sabah kanlı gözlerle
Masallar çare değil artık uykusuzluğuna
Yüzüne bakılınca görülen hüzün
Acıların çoğalmış ne tez büyüdün
Beraber güleceğin kimsen kalmamış
Peki zamanında kimlerle güldün
Çocukken ne güzel oyun oynardın
Bazen kovalardın bazen kaçardın
O zamanlar her şey güzeldi
Çünkü
Kötülüklerden bir haber yaşardın
Şimdilerde solmuş neşen gülüşün renksiz
Çalmıyor artık hiç telefon sessiz
Seninle büyüdü yalnızlığın
Kaldın işte onca insan içinde kimsesiz
©
©eyllgns
E