Doğrusunu bilip de, yanlışını seçersin,
Bir gün gelir, olur ki, kendinden vazgeçersin...
Susmasını bilip de, çığlıklar attığında,
Sükut tohumlarını, yeşertmeden biçersin...
Olur ki zor gününde, dost dediklerin gider,
Sen de hayat zehrini, şerbet diye içersin...
Güzel sandığın yollar, güllerle bezenmişken,
Dikenlerin üstünden, çıplak ayak geçersin...
Telaşlarla süslenen, şu dünya mahzeninde,
Bir gün dahi olsa da, bırak vaktin leçersin...
°°°
©frespiritt
F