İki bohça bir hırka
Düşmüş ekmek yoluna
Çoluk çocuk el öper
Hanım kalmış başında
Gelmiş ekmek eline
Yedi tepeli şehre
Uzunca bakakalmış
Korku salmış içine
Şehir değil bir mahşer
Herkes hesap gününde
Düşünmüş biraz Cafer
Kalakalmış yerinde
Nereden başlamalı
Şimdi ekmek davası
Çoluk çocuk bekliyor
Şimdi Cafer babayı
Sordu birkaç kişiye
Bir iş olur mu diye
Kimi burun kıvırdı
Kimi bakmadı bile
Koca koca binalar
Koşuşturan insanlar
Kovalayan mı vardı
Kimdi böyle kaçanlar
Bir köşeye çömeldi
Elinde kuru ekmek
Tadı nasıl güzeldi
Zamanı yola düşmek
Kendi gibi giyinmiş
Birkaç garibi gördü
Yaklaştı ağır ağır
Selamdı ilkin sözü
Alındı yüce selam
Buyur gardaşım dendi
Adamdı Cafer adam
Temizlik özde idi
Bir iş var mı gardaşlar
Derken sesi titredi
Evet dedi duyanlar
Hayırlı olsun dendi
Cafer ne mutlu oldu
Güller açtı bahçesi
İşi şantiye yolu
Başladı yoğun işi.....
S