Dalgalar kadar hırçındır benliğimiz
Fırtınalı havalarda coşar, öfkelerimiz
Ne yaptını bilmeden alevlenir nefretlerimiz
Koparır, savurur her yeri,
sanki her kalp, enkaz yeri.
Her yer paramparça,
binlerce kalbin kırıkları
Vicdan azabıyla,
Duyulur rüyalarda
Binlerce hayalleriyle kaybolan,
insan çığlıkları
O zaman işte üzerimize yağsın isterim
Çağırırım uzaklardan, usulca yağan karı
Okşasın isterim, bu kalpsiz ruhları
Güneşin sıcaklığıyla erisin isterim,
Öfkelerinin sebebi, belki efkarları
Belkide öfkeleri dindiren
Yağan karın, baş döndüren sarhoşlukları.
O zaman siler işte bu beyaz örtü,
tüm yaşanmışlıkları.
Seren ceylan
©edanaaz
E