ne kralın kiziydim
nede beyaz atlı prens öpücügüyle
uyandırdı beni uykumdan
ben tomrisin torunu
kanıma susayani kendi kaniyla kana doyuran
babam taşımadi beni omuzlarında
düstigumde kendim kalktım nazlanlanmadim
göz yaslarimi içime akıtıp.kendi yaralarımı kendim sardim
kolum sallanıyor diye kolumu kopardım
senin bana açtığın yaralar çizik
ben ne badireler atlattım
ne firtilarla bogustum
sende bogulurmuyum sandın
seni yerin ustünde gördüğün yanılttı
birde bunun yeraltında olanı var
ben seni sevda olarak yüreğimde
tasirmiyim artik
bana Elif gibi dimdik biri lazım
daha kendisiyle yuzlesemeyen adamlar değil
ben gökçe kız asenalara bozkurtlar yakışır
çakallarla işim olmaz
©gökçekız
G