Mavi ile başlamıştı çakılların
hikayesi de. maviliklerin üzerini örten çakıl taşlarınında bir hikayesi vardı.
demiştim ya sonra! hazin son la biterken
ayak altın da ezilerek can verdi.
Maviliğini anlatan gözlerimin rengini benzettiğin. kum üzerinde oynardı.
Kendini aynada gördüğünde sevinir,
mavi elbisesini giyerdi.
Çakıllarımın çatladı kabuğu içinde inciler döküldü tane tane incileri sana benzeyen kabuğunun serpildi
küçüklüğümde biriktirdiğim vazodaki yer le
yeksan oldu.
Ben bazen giderim demiştin.
Rüzgarlara karışıp böyle gitmek mi olurdu
savurup. eridi kabuğu erittin.
Ben de bazen
Gülerdim. şimdi ağlarım dün olduğu
gibi bu şarkı daki çakılların
son gününü anarak...
©ebrulimsi5
E