Mavi ile başlamıştı çakılların
hikayesi de. Maviliklerin üzerini örten çakıl taşlarınında bir hikayesi vardı.
demiştim ya sonra!
Hazin son la biterken ayak altın da
Ezilerek can verdi.
Maviliğini anlatan gözlerimin rengini
benzettiğin. kum üzerinde oynardı
Kendini aynada gördüğünde
sevinir, mavi elbisesini giyerdi.
Çakıllarımın
çatladı kabuğu içinde inciler döküldü.
tane tane incileri sana benzeyen
kabuğunun serpildi küçüklüğümde
biriktirdiğim vazodaki yer le yeksan
oldu.
Ben bazen giderim demiştin rüzgarlara
karışıp böyle gitmek mi olurdu savurup.
eridi kabuğu erittin.
Ben de bazen gülerdim.
Şimdi ağlarım dün olduğu
gibi bu şarkı daki çakılların son gününü
anarak...
©ebrulimsi_
E