Halsiz yorgun düştüğümde bir el dokunurdu yüreğime duyardım o an içime dolan
Çakıl taşların neşesini benzettiğin hani
gözlerimi sen unuttun bu hikayeyi de
Sana yazdığımı sadece sen bil isterdim.
çakıl taşlarının gölgesinde uyuduğumu
her hikaye de bir son bulunurdu...
Bu hikâye de yarım kalacak belli ki!
Kum tanelerinin hazin sonunu karşılarken.
Sen yola devam edeceksin bilmediğin
sevginin gücünü öğreneceksin.
defalarca yanılacaksın en güzel ben sevdim
dostluk adına
Adını koyamadım koymak istemedim.
üzerine basmasınlar çakılların diye korudum
onlar sevgiyi dillerin de konuşarak öğrendi
güya sorsan herkes severdi kim emek
verdi ki sana ben de acizdim...
peşinde pervane olurken
Sustuklarim varken; şurada her harf tıkanır
yolum ayrı yol maviliğe bakan buğulu güneşim
Solgun günlerim sayılı telaşlı,
yönümü sana çevirirsem zaten yolda kalırız
zaten sen beni görmezsin
Çakıl taşların hikayesini bilmezsin
senin gözün den gördüğüm de
maviliğini benzettiğinde parlak bakardı
kimse benzetmedi. gözlerimi
Sen unuttun söylediğini bu benzetme edatını
öyle geçti gitti zaman kaç hikaye geçti üzerinden
Sen kimleri severken kimbilir.
kaç hikaye de buluşamadık biz.
yaş alırken yaslanırken..
Çakıl taşlarına dertlestigimde
Duy beni diye çırpındigim an yok sonrası
olursa vazgeçerdim kızardın kapıyı çarpardın
yüzüme karşı çünkü ben daha çocuğumdur
gözün de ...
yıllar sonra ilk defa çakıl taşlarına adını veren,
kendi hayalimin kahramanı yaptım
kendi hayallerinden vazgeçmeyi düşünecek
kadar bazen değer verirsin öyle değil di sadece
yanlızlığı kovdum üzerimden,
Içim deki yalnızlığımi da terk ettim...
devasa düşlerimle herkesin bu hikâyede
baş olmak istediği.
Seninle bu hikâyedeki simgemizdir ikimizi
anlatırdı.Sadece çakılların birbiri ile dansını izle..
kalabalık tan uzakta seni gördüğüm de.
sen den başka kimse yokmuş gibi hissettiğimde
küçümsendim hor görüldum ayak altında
ezildi çakıllarım..
Tebessümlerini doldurdum
Aydınlığa sırça saraydı karanlık pervasız
mutluluğuma eşlik eden yüreğin güzel serine misafir son sözümu dinlemeden
geçmezsin umarım..
duymak istediğin bu değil adı konmayan senfoni
ezgilerin eşliğin de...
gülerken hüzünlerin içindeki nefesim kadar kalabilirdin sadece...zaten
©ebrulimsi_
E