Dört köşesi yalnızlık olan odamda, beni çeken tek yer cam kenarı
Cam kenarı koltuğumda huzur verir bana, ayaklarımı uzatıp yudumlamak çayı
Bozar odamın sessizliğini, şöminenin çıtırtısı bir de yağmurların türküsü
Bu eşsiz türküye meyleden gönlümü, ürkütür ani bir gök gürültüsü
Derken bir ezgi yükselir radyodan , hüzün yüklü her notasında
Hislerim yağmur olup yağar, Çarşamba'yı sel alır haziran ortasında
Öylece bakar yüzüme, silik dökük boyalı, kaşı çatık duvarlar
Uğrayan yok viraneme, gıcırdayan kapımı yalnız rüzgar aralar
Kimseden bir haber yok, güvercinler mahçup konar pencereme
Yemlerine uzanmazlar, başları eğik, bakmazlar gözlerime
Aylardır uyku çalar gözlerimden, sevda diye bir hırsız
Hırsız ki ne gece dinler ne gündüz şımarık çocuklar gibi arsız
Sabah güneşi uğramaz tek pencereli kuzey cephe odama
Hangi soğuk işler ki? Sevda çırasıyla gönlü yanan adama
Yine yalnızlık çöktü kalbime, yaşardı gözlerimin pınarı
Çayımı doldurdum yöneldim odama, beni bekler cam kenarı.
©mrxgn
M