Ömür dediğin de bir yolculuk değil mi sence de?
Seyahatte bak herkes,kimi koridor kimi kenarında pencere,
Görülmeyen kuralları var,kader denilen de bir dengede,
Yola çıkış belli amma varış saklıdır hep meçhul de.
İzler dururum vagonumun penceresinden geçen ömrümü
Arasıra vakit bulur iyi kötü yazar çizerim kendi hayat öykümü
Sıkılırım bazen de düşürüp kalemi ellerimden,
Süsler tamir ederim duvarları çatlamış gönül köşkümü..
Durdurmak ne mümkün hızlanıyor yolculuk,yaklaştı varış,
Çok düşünme yolcu,gideceğimiz yerde toprak iki karış,
Eskilerden bana bendende sana ufak bir nasihat,
Dünden bugüne dost düşman he birde kendinle barış...
©kadir.dmry
K