Cam kenarındayım her zaman olduğu gibi
Güneşin yüzümü yaktığı bir vakitteyim
Yalnızlık iyiden iyiye kendini gösterir birazdan
Kahve hatrı yoktu gözlerinde kalamazdın
Ardından kal bile diyemezken hoşçakallar sardı dilimi
Sahi gidince Hoşça - kalınıyor mu
Gitmeleri bilmem ama kalanda kalbe öyle bir oturur ki acı
Sen bütün hatayı onda ararken hesabı kendine kesersin
Bütün akan gözyaşı yüreğini ıslatırken
Anlayacaksın asıl yolcunun sen olduğunu
Kapının önüne koyulanın sevgin olduğunu
Başkasına baktığında anlayacaksın onun
Elindeki hiçliğin onun yokluğu olduğunu
Aynı gecede aynı rüyada farklı düşleri düşlediğinde anlayacaksın
Ve tüm bunları bir otobüs camının kenarında iki kişilik yer tuttuğunda farkedeceksin
Hiç gelmeyenin hiç olmayacak yeri başka bir yabancının olacak
Bir kez daha ağlayacaksın kaybettiklerine değil
Hiçliğine en önemlisi de yok oluşuna
Çünkü onun varlığı senin yaşamındı
O gitti sen bittin kuşlar uçtu yuvalar söndü
İçindeki aşk hala bitmedi. ....
F